تنها روحانی نبود، وکالت مردمی را پذیرفت که سال‎ها رنگ صداقت در امور نمایندگان خود ندیده بودند.

هر‎ساله روز مجلس را بانام مردی گرامی می‎داریم که پس از تحمل سال‎ها حبس و تبعید در شهرهای مختلف توسط مستبدان زمان خود دست از طریقت خود برنداشت. در مجلس چهارم نماینده مردم تهران شد و رهبری اقلیت مذهبی و محافظه‎کار را عهده‎دار بود.

رضاخان از دخالت او در امور سیاسی ناراضی بود و به همین جهت او را از چشم‎ها دور نگاه داشت و به خواف تبعید نمود. اما مدرس کار خود را دخالت در سیاست می‎دانست و اجازه نمی‎داد اتکای ما به‌غیراز خود باشد.

مدرس معتقد بود اگر خونی قرار است ریخته شود باید در مسیر آزادی باشد تا مفید واقع شود. افکار و اعمال این مرد بزرگ سبب ترس سلطنت تو‎خالی و پوچی بود که اسباب شهادتش را فراهم آورد.

اما امروز، مجلسیان ما باید بدانند که خانه ملت چه حوادثی را در طول تاریخ از سر‎خود گذرانده است و باوجدانی بیدار، صدای مردمشان باشند و با حضور پر‎رنگ خود در صحن مجلس قوانینی را به تصویب برسانند که از طرفی خیر دنیا و آخرت ملتشان را در نظر گرفته و از طرف دیگر مبارزه با دشمنان پر‎مدعا و ستمگر‎ی باشد که قصد دست‎درازی بر جان و مال ملت‎های مسلمان دارند و از نداشتن حق انتخاب، رأی‌گیری و دموکراسی ملت‎ها خرسند می‎شوند.

باید سعی کنیم تا با انتخاب‎های مناسب خود حق صحبت کردن به افرادی را بدهیم که حرف مردم از دهانشان خارج‌شده و بر اساس نیاز‎های اجتماعی، اقتصادی، نظامی و...آن‎ها برنامه‌‎ریزی کنند.

خانه ملت، خانه مردم شریف و غیوری است که در این راه نیز فداییان و شهدایی تقدیم کرده‎اند، مدرس و امسال مدرس‎ها.... اندیشه مدرس و تشکیل مجلس شورای اسلامی توسط حضرت امام خمینی به ما نشان داد چگونه در برابر قدرت‎های شیطانی بایستیم.

نگین اشتری/مفدا لرستان